ตอนที่ 1 — The Death of time

บ้านของแอนนา

“ แอนนา อย่าไป! ”
“ ฉันต้องไป...... ” เสียงตอบอย่างแผ่วเบา
“ ไม่นะแอนนา ”
“ ลาก่อน เอริก ”
_{แอนนา แอนนา!!! เธอลืมตาขึ้น หายใจแรง เสียงเรียกของแม่ทำให้เธอสะดุ้งตื่น}
_{“ โถแม่ วันนี้วันหยุดหนูนะ ขอตื่นสายหน่อยไม่ได้เหรอคะ ”}
_{" ได้ แต่นี้สายมากแล้วนะลูก แค่แม่เรียกสะดุ้งขนาดนั้น ปกติขี้เซาจะตาย”}
_{“ ก็.....เฮ้อออ ไม่มีอะไรค่ะแม่ ” แอนนาตอบ พร้อมกับเสียงถอนหายใจ}
_{เธอมองออกไปที่นอกหน้าต่าง ต้นไม้ ทุ่งหญ้า ที่พลิ้วไหวตามสายลม ชวนให้เธอมองจนละสายตาไม่ได้}

_{“ แอนนา ”}
_{เสียงอันนุ่มนวลของแม่ ทำให้เธอหลุดจากภวังค์ เธอหันไปมองรอบห้องที่เธอคุ้นเคย เธอลุกขึ้นจากเตียงและเดินไปกอดแม่ หน้าซบที่หัวไหล่ พลางบ่นพึมพำเบาๆ อยากอดแม่แบบนี้ไปนานๆ}
_{“ แอนนา รถลูกพ่อซ่อมให้แล้วนะ ”}
_{ขอบคุณค่ะพ่อ รักพ่อที่สุดเลย ”}
_{เธอทำท่าทาง ส่งสายตาบ๊องแบ๋วให้กับผู้เป็นพ่อ ที่ดูแลทั้งสวน บ้าน รถ และ เมี๊ยววววว!! ใช่แล้ว เจ้ามัว เจ้าแมวสีส้มที่ทั้งอ้อน ขี้งอน และ เอาแต่ใจ}

_{“ แอนนา ลูกนัดกับเอพริ้วไม่ใช่เหรอ ”}
_{“ ใช่ค่ะแม่ หนูเกือบลืมเลย!!! ”}
_{ตายแล้วกี่โมงแล้วเนี่ย สายแล้วๆๆๆๆเสียงของแอนนา}
_{พรางบ่นไปด้วย เตรียมอุปกรณ์ไปด้วย เธอเดินวนในบ้านเพื่อหยิบอุปกรณ์อยู่หลายรอบ}
_{เมื่ออุปกรณ์พร้อมเธอจัดการยกอุปกรณ์ไว้ที่หลังรถ}

_{“ แม่ค่ะ หนูไปหาเอพริ้วก่อนนะคะ ”}
_{“ จ้าลูก แล้วจะกลับมากินข้าวไหม ”}
_{“ อืม.......ถ้างานเสร็จไว หนูจะโทรมาบอกแม่ก่อนนะคะ ”}
_{“ ยังไง อย่าลืมโทรมาบอกแม่นะ ”}
_{“ ได้ค่ะแม่ แล้วเจอกันนะคะ ”}

_{แอนนารีบคว้ากระเป๋าเป้ และเดินไปขึ้นรถ ตลอดเส้นทางที่ผ่าน}
_{มีเสียงเพลงในรถเปิดคลอเบาๆ เพื่อคลายความเงียบให้กับแอนนาได้เป็นอย่างดี แม้ระยะทางจะใกล้}
_{แต่สำหรับเธอการขับรถคนเดียว ระยะทางจะใกล้แค่ไหน มันก็ไกลสำหรับเธอ}
_{ถึงร้านกาแฟที่เอพริ้วนัดแล้วสินะ เสียงพำพรึมเบาๆของหญิงสาวที่กำลังจะลงจากรถของตัวเอง}

ณ ลานจอดรถ

_{ก๊อกๆๆ ว้าย!!!ยัยเอพริ้ว!! ทำฉันตกใจหมดเลย หญิงสาวร้องลั่น พร้อมกับทำตาโตใส่เพื่อนสนิทของเธอ เธอรีบลดกระจกรถลงเพื่อที่จะได้บ่นเพื่อนสนิทของเธอสักหน่อย}

^{“ ยัยเอพริ้ว!! ฉันตกใจหมด กำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่เลย ”}
_{“ แหมๆๆ แค่มาเคาะกระจกแค่นี้ ตกใจไปได้ กำลังคิดอะไรอยู่จ๊ะ คิดถึงหนุ่มเหรอเธออ่ะ ”}
_{“ หนุ่มที่ไหนละ ชีวิตฉันมีแต่งาน พ่อ แม่ แล้วก็เจ้ามัวย่ะ!!! ” ใครจะไปเหมือนเธอ จีบหนุ่มไปเรื่อย}
_{“ ก็เธอสนใจแต่งาน ไม่เหมือนฉัน เนื้อหอม หนุ่มตามจีบเยอะแยะ ฮุฮุ ” เอพริ้ว พูดพรางหัวเราะ}
_{“ ไปๆๆ ไปได้แล้ว แล้วจองห้องไว้รึยัง คาเฟ่นี้มีห้องสำหรับนั่งทำงานไม่ใช่เหรอ ”}
_{“ เรียบร้อยแล้ว เธอไม่ต้องห่วง ระดับเอพริ้วสะอย่าง ”}
_{“ มาช่วยฉันขนอุปกรณ์ด้วยนะคะ คุณเพื่อนเนื้อหอม ฮ่าๆๆ ”}

_{ยัยเอพริ้วคนนี้หลงตัวเองจริงๆ แต่ก็สมควรแล้วละ สาวผิวเข้ม ตาคมโต ผมดำยักศกนิดๆ}
_{มีเสน่ห์ไม่ใช่น้อย คาเฟ่นี้เคยมาครั้งแรกสะด้วยสิ เห็นว่ามีห้องให้เช่าแบบส่วนตัว ก็ดีเหมือนกัน จะได้มีสมาธิในการทำงานสักหน่อย}

คาเฟ่

_{Kiyu cafe’ ยินดีต้อนรับค่ะ เสียงสาวๆพนักงานในคาเฟ่พูดขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน}
_{มีแผนผังร้านด้วย มีทั้งหมด 3 ชั้น ชั้นแรกเป็นโซนนั่งชิลๆสบายๆ}
_{ชั้นที่ 2 เป็นแบบห้องกั้น สามารถนั่งทำงานได้ด้วย}
_{ชั้น 3 เป็นห้องประชุม ทำงานโดยเฉพาะ สั่งน้ำ 2 แก้วขึ้นไปฟรี 30 นาทีแรก}
_{ถ้าสั่งเซ็ตเครื่องดื่มพร้อมอาหารฟรี 1ชั่วโมงแรก ชั่วโมงต่อไปชั่วโมงละ 50 บาท สุดยอดจริงๆ}
_{ต้องแบบนี้สิเพื่อนรักของฉัน}

_{“ แอนนา แอนนา!!! ” เพื่อนสนิทเรียกแอนนา}
_{“ อีกแล้วนะยัยเอพริ้ว ฉันกำลังอ่านรายละเอียด ทำฉันตกใจอีกแล้ว ”}
_{“ ฉันขอโทษได้ไหมละ ที่ทำเธอตกใจอีกรอบ อ่ะ เมนูเลือกได้เลย ส่วนห้องฉันจัดการหมดแล้ว เธอไม่ต้องห่วง เครื่องดื่ม อาหาร ของว่าง สั่งได้เลย หัวหน้าเลี้ยงเราแล้ว เต็มที่จ้ะ ”}
_{“ จริงเหรอเอพริ้ว หัวหน้าเราอ่ะนะ? ”}

_{ไม่อยากจะเชื่อว่าจะใจดีขนาดนี้ ปกติใช้งานเราทั้งคู่ จนแทบไม่ได้พัก ข้าวสักมื้อยังไม่เลี้ยง รอบนี้มาแปลกจัดเต็มสะขนาดนี้}

_{“ เอาน่าๆ เพื่อโปรเจกนี้ มีแค่เราสองคนเท่านั้นแหละ ที่จะทำให้หัวหน้าได้ปลื้มใจ ”}
_{“ แหวะ!!! ที่ผ่านมาไม่เคยเห็นหัวเราเลย ”}

_{ตาลุงหัวหน้าทั้งขี้เหนียว ชอบเอาหน้า งานบางชิ้นเป็นของฉันแท้ๆก็เอาไปเป็นผลงานของตัวเอง ถ้าไม่ใช่เพราะเอพีลริ้ว โปรเจกนี้ฉันไม่มีทางช่วยแน่นอน สองสาวสั่งออร์เดอร์เสร็จ พนักงานเดินนำพาสาวๆขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องทำงานของพวกเธอ}

_"_{อีกประมาณ 10 มาที จะมีพนักงานนำอาหารเครื่องดื่ม มาเสริฟที่ห้องของคุณลูกค้านะคะ " พนักงานคาเฟ่พูดกับสองสาว}

_{เอพริ้วและแอนนา ช่วยกันจัดอุปกรณ์ที่เตรียมมา แอนนาชื่นชมกับกลิ่นของกาแฟ " กาแฟหอมจังเลย " กาแฟเป็นสิ่งที่ฉันโปรดปราน และที่ขาดไม่ได้ เค้กกกกกช็อคโกแลตตตต}

_{ฟินสุดๆ นี้สิกำลังใจในการทำงาน เติมพลังงานให้ร่างกายดีกว่า เอพริ้วเปิดเพลงคลอเบาๆ ในระหว่างที่พวกเธอทำงาน ต่างคนต่างทำงานที่รับมอบหมาย พวกเธอต้องรีบทำให้เสร็จ}
_{เพื่อที่จะได้ส่งงานให้กับหัวหน้าของพวกเธอภายในพรุ่งนี้ก่อนเที่ยงวัน}

คำถามของเพื่อน

_{“ นี้.....แอนนา เธอมีความฝันที่อยากจะทำงานอื่นบ้างไหม ”}
_{เอพริ้วถามแอนนาในระหว่างที่เธอก็พิมพ์งานไปด้วย}

_{“ เธอถามทำไมเอพริ้ว? ” แอนนาจ้องหน้าเอพริ้ว หัวคิ้วขมวดชนกัน}
_{“ ฉันก็แค่สงสัย ว่าเธออยากทำงาน หรือ อาชีพอื่นบ้างไหม เพราะฉันเห็นคนที่ทำงานด้านอื่นๆ ฉันรู้สึกอยากทำบ้าง ”}

_{เอพริ้วถามแอนนาที่กำลังนั่งพิมพ์งาน พร้อมกับสีหน้าที่ยังคงความสงสัยกับคำถามที่เอพริ้วตั้งขึ้นมา เสียงเพลงยังคงดังเบาๆ ที่ยังอบอวลกับสถานการณ์ที่ไร้คำตอบจากแอนนา}

_{ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!เสียงเคาะประตูทำให้หญิงทั้งสาวสองคนต้องชำเลืองตามองไปที่ประตู}
_{“ ไม่ทราบว่า มีอะไรรึป่าวคะ ” แอนนาถามพนักงานคาเฟ่}
_{“ต้องขออภัยคุณลูกค้าที่มารบกวนเวลาทำงานนะคะ^^ ”}
_{เสียงของพนักงานที่นี้อ่อนหวานจริงๆ สมกับชื่อคาเฟ่ที่เป็นสไตล์ญี่ปุ่น}

_{“ ค่ะ ไม่รบกวนเลย ” แอนนาตอบอย่างนุ่มนวล พร้อมกับยิ้มเล็กๆให้กับพนักงาน}
_{“ คาเฟ่เรามีบริการพิเศษสำหรับลูกค้าที่มาใช้บริการห้องประชุม เกิน 3 ชั่วโมงขึ้นไป}
_{ไม่ทราบว่าคุณลูกค้า จะรับเป็นบลูเบอรี่ชีทเค้ก หรือ สตอเบอร์รี่ชีทเค้กดีคะ ”}

_{พนักงานถามพร้อมกับยิ้มให้กับผู้ที่จะให้คำตอบแกเธอ}
_{“ เอ่อ.....ไม่ทราบว่ากำหนดจำนวนไหมคะ? ” แอนนาถาม พร้อมกับความหวังอันน้อยนิดของเธอ ว่าคงจะไม่จำกัดจำนวน}
_{“ ลูกค้าทั้ง 2 ท่าน จะได้รับเค้กคนละ 1 ชิ้นค่ะ ”}

_{แอนนาแอบยืนยิ้มกรุ่มกริ่มอยู่คนเดียว โฮ๊ะๆๆนี้สินะที่เขาว่าสมพรปราถนา}
_{เยส!! ยัยเอพริ้วจะได้ไม่ต้องมาแย่งชิมของฉัน}

_{“ รับทั้ง 2 รสเลยค่ะ ”แอนนาตอบ}
_{“ ได้ค่ะคุณลูกค้า อีก 5 นาที จะมีพนักงานมาส่งเค้กนะคะ ทางเราไม่รบกวนคุณลูกค้าแล้วนะคะ ”}
_{“ ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ ” แอนนาตอบ}

_{ในขณะที่พนักงานสาวกำลังเดินไปขึ้นลิฟต์ แอนนาก็เดินออกจากห้องไปที่ห้องน้ำ}
_{เพื่อทำธุระส่วนตัวของเธอ ส่วนเอพริ้วก็ก้มหน้าก้มตา พิมพ์งานของเธอต่อไป}
_{พร้อมกับฮัมตามเพลงที่เธอเปิด แม้แอนนาจะไม่ค่อยชอบเพลงที่เอพริ้วเปิดสักเท่าไร}
_{แต่เธอก็ไม่เคยบ่น หรือ ว่าเอพริ้วเรื่องเพลงสักครั้ง}

แค่ความฝัน

_{“ นี้.........”เสียงของแอนนาเรียกเอพริ้ว}
_{“ หืม? ” เอพริ้วตอบแอนนาด้วยความงุนงง}
_{“ คำถามที่เธอถามฉันอ่ะ ว่าแต่เธอสนใจอาชีพอื่นด้วยเหรอ? ”}
_{แอนนาถามเอพริ้ว พร้อมกับตักบลูเบอรี่ชีทเค้กกินไปด้วย เคี้ยวไปด้วย}

_{“ อืม.....ก็......มีนะ ” เสียงตอบของเอพริ้ว พร้อมกับเค้กที่เต็มปาก}
_{“ เคี้ยวให้เสร็จก่อน ค่อยตอบฉันก็ได้ เคี้ยวไปพูดไป เดี๋ยวก็สำลักเค้กหรอก ” แอนนาพึมพำ}
_{“ ก็แหม.....สตอเบอร์รี่ชีทเค้กอร่อยขนาดนี้ เธอก็ให้ฉันกินก่อนไม่ได้รึไง ค่อยถามทีหลังก็ได้ ”}
_{เอพริ้วตอบพร้อมกับสีหน้าที่จริงจังกับการกินชีทเค้กของเธอ}

_{“ ก็เห็นเธอถามฉัน ก็ไม่ใช่ว่าไม่อยากทำนะ แต่....... " แอนนาตอบพร้อมสีหน้าที่ดูเศร้า}
_{" แต่อะไรเหรอแอนนา " เอพริ้วถามด้วยความสงสัย}
_{" ทำไงได้อายุของเรากำหนดมาให้ทำงานในศูนย์วิจัย ไม่สามารถไปทำงานอื่นได้นิ ” แอนนาตอบด้วยน้ำเสียงที่เศร้าหม่อง}

_{“ ฉันรู้ว่าเราไม่สามารถไปทำอาชีพอื่นได้ แต่ความฝันของคนเรามันมีกันได้นะแอนนา อย่างน้อยๆในความฝันก็คืออิสระของเรานะ ที่อยากจะฝัน อยากจะทำอะไรก็ได้ ”}

_{“ ใช่ เธอพูดถูกเอพริ้ว แต่ฉันไม่กล้าฝันหรอก เพราะฝันไปยังไงความจริงเราก็ทำอะไรไม่ไ่ด้หรอก ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงให้เราได้ ”}

_{แอนนาตอบเอพริ้วด้วยน้ำเสียงที่เย็นและนิ่ง พร้อมกับใช้สายตาทั้งคู่จ้องมองไปที่เอพริ้วที่กำลังเอนตัวลงพิงผนักเก้าอี้ ที่สามารถปรับให้นอนได้ นี้ก็ใกล้เย็นแล้วสินะ ฉันอยากกลับบ้านไปพักผ่อนแล้วน๊า อีกแค่ไม่กี่หน้าก็จะเสร็จแล้ว สู้ๆยัยแอนนา เสียงแอนนาพึมพำให้กับตัวเอง หลังจากที่เอพริ้วเอนนอนสักพัก ก็มาลุยงานต่อ ทั้งสองสาวนั่งพิมพ์งานกันอย่างยาวนาน จนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนเย็น}